Konsultacje Online
Napisz do nas

Aktualności

Opublikowano 17.10.2012 | Komentarzy: 0

Komentarz Gazeta Prawna

Rozstrzygnięcie WSA w Gorzowie Wielkopolskim zawarte w komentowanym wyroku należy w pełni zaaprobować. Art. 40 ust. 8 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. Zm. – dalej „ustawa”) przewiduje delegację ustawową dla organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego do ustalania dla dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu terytorialnego, wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego. Zdaniem WSA, opłatę taką należy traktować jako daninę publiczną w rozumieniu art. 217 konstytucji. Art. 40 ustawy wskazuje elementy konstrukcyjne tej opłaty, tj. podmiot oraz przedmiot opodatkowania, a także sposób jej wyliczenia. Z kolei w świetle art. 94 konstytucji, organy samorządu terytorialnego stanowią akty prawa miejscowego na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach. Z art. 40 ust. 3 ustawy wynika, iż za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę. Zakres udzielonego gminie upoważnienia ustawowego nie daje możliwości wprowadzenia zwolnienia czy też zastosowania stawki zerowej. Wprowadzone przez radę miejską zwolnienie nastąpiło zatem z przekroczeniem ustawowego upoważnienia do określania wysokości opłaty. W konsekwencji, WSA stwierdził nieważność uchwały rady miejskiej w części wprowadzającej takie zwolnienie. Wskazać należy, iż stanowisko WSA jest zgodne z dotychczasowym orzecznictwem sądów administracyjnych.

Kinga Cekiera

Radca prawny z Kancelarii Radców Prawnych Stopczyk & Mikulski Sp. k.

Co o tym sądzisz? Prosimy tylko o konstruktywny komentarz!